เจ้าพายุ
posted on 25 Dec 2007 22:37 by fridayfailure in thisisapencil
ผู้คนมากมาย เดินทะลุตัดผ่านตัวตนของผมออกไป
ไม่มีสิ่งใดหลงเหลือทิ้งไว้ แม้แต่ความทรงจำ
ฝนเริ่มตกลงมา กางกั้นผู้คนรอบข้าง ลบเลือนน้ำตาที่ไหลซึม
เธอยืนอยู่ใจกลางพายุที่โหมกระหน่ำ
ผมยืนอยู่ท่ามกลางฝนปรอยบางเบา
เราต่างเปียกปอน ...
ผมไม่อาจหยุดพายุลูกนั้นได้
เพียงแต่เฝ้ามอง และนั่งคอย
ลมฝนอันบ้าคลั่งหยุดลงเมื่อไหร่
ผมจะเป็นคนแรกที่เธอเห็นอยู่ข้างกาย
พายุเอย
เจ้าไม่สามารถพัดหมุนอยู่อย่างนั้นได้อย่างตลอดกาล
ไม่มีสิ่งใดหลงเหลือทิ้งไว้ แม้แต่ความทรงจำ
ฝนเริ่มตกลงมา กางกั้นผู้คนรอบข้าง ลบเลือนน้ำตาที่ไหลซึม
เธอยืนอยู่ใจกลางพายุที่โหมกระหน่ำ
ผมยืนอยู่ท่ามกลางฝนปรอยบางเบา
เราต่างเปียกปอน ...
ผมไม่อาจหยุดพายุลูกนั้นได้
เพียงแต่เฝ้ามอง และนั่งคอย
ลมฝนอันบ้าคลั่งหยุดลงเมื่อไหร่
ผมจะเป็นคนแรกที่เธอเห็นอยู่ข้างกาย
พายุเอย
เจ้าไม่สามารถพัดหมุนอยู่อย่างนั้นได้อย่างตลอดกาล
...
แต่พายุแบบนี้ ขอให้มันผ่านเข้ามาบ่อยก็คงดีค่ะ
Merry Christmasค่ะ มีความสุขมากๆกับคืนพิเศษคืนนี้นะค่ะ
#1 By ผู้หญิงที่หลงรักพระจันทร์ on 2007-12-25 22:43